Grenzen verleggen zit in mijn natuur
Lyenne Vaassen (24) ademt sport. Of het nu gaat om voetbal, bootcamps, hardlopen of HYROX: ze zoekt altijd de grens op. “Ik wil het uiterste uit mezelf halen. Dat zit in me sinds mijn jeugd in de topsport.” Maar haar sportcarrière kende ook veel hobbels. Vanaf haar twaalfde kreeg ze te maken met een reeks blessures maar telkens weer vond ze een weg terug. Met fysiotherapeut Bart als vaste steunpilaar, inmiddels al twaalf jaar.
Van groeipijn naar topsport blessure
Lyenne kwam als twaalfjarig voetbaltalent voor het eerst bij therapeut Bart terecht, toen nog in een andere praktijk. “Ik had Osgood-Schlätter, een blessure aan de knie door een groeispurt. Daarna volgden achillespees klachten, rugproblemen (spondylose) en uiteindelijk een scheur in mijn heuplabrum.” Ze speelde toen bij de KNVB en trainde op hoog niveau. Ze vertelt: “Ik groeide snel, trainde veel en vaak. Het was veel voor mijn leeftijd. Maar sport was mijn leven, dus ik wilde altijd door.”
Een jaar zonder antwoord
De heupblessure op haar achttiende was een keerpunt vertelt Lyenne: “Ik had pijn in mijn lies en heup, maar een jaar lang kreeg ik geen duidelijke diagnose. Ziekenhuis in, ziekenhuis uit. Ik begon aan mezelf te twijfelen. Artsen namen me wel serieus, maar bij mijn club voelde ik dat minder. Daar kreeg ik al snel te horen: kom maar weer trainen.”
Bij Bart voelde ze zich wél gehoord. “Toen na een jaar eindelijk duidelijk werd dat er een scheur in mijn heupkom zat, was dat ergens ook een opluchting. Eindelijk wist ik dat het niet tussen mijn oren zat.”
Revalideren én veranderen
Na de operatie lag ze er drie tot zes maanden uit. “Die revalidatie pakte ik heel anders aan. Ik voerde mijn oefeningen écht goed uit en stopte niet halverwege. Dat heeft me zowel fysiek als mentaal sterker gemaakt.”
Ze besloot te stoppen met voetbal, op dat moment nog bij Borussia Mönchengladbach. “De druk lag hoog. Ik wilde fit worden, maar ook mijn studie serieus nemen. Ik verhuisde naar Amsterdam voor mijn studie en later naar Leuven voor mijn master. Sport bleef, maar kreeg een andere vorm.”
Van teamsport naar bootcamps
Via therapeut Bart ontdekte Lyenne de bootcamps van Byceps. “Eerst dacht ik: ik probeer het gewoon eens. Maar het was meteen een uitdaging. Je traint individueel, maar de groep motiveert elkaar continu. Iedereen moedigt elkaar aan, en voor je het weet voelt het als een teamsport.” Ook nu ze in Leuven studeert, traint ze in vakanties zeker drie keer per week bij Byceps. “Ik doe daarnaast veel aan hardlopen, soms CrossFit, en ik begin wielrennen leuk te vinden. Daarnaast doe ik mee aan HYROX’s en halve marathons.”
Die topsportmentaliteit blijft. “Als Bart meedoet aan zijn eigen bootcamps, is het altijd competitie. Als ik niet de beste ben, kan ik daar best even mee zitten. Maar mijn doel is vooral fit en gezond ouder worden, en mijn grenzen blijven opzoeken.”
En verder?
Haar rug blijft een aandachtspunt. “Dat is waarschijnlijk iets chronisch, en dat vind ik lastig te accepteren want het maakt de toekomst onzeker. Maar ik train nu veel gerichter en heb daardoor minder blessures. En ik ben mentaal sterker geworden; ik kan beter omgaan met tegenslagen.”
“Blijf in beweging, maar wees ook eerlijk naar jezelf. Blessures horen niet bij sport, hoe vaak je dat ook hoort. Zoek de juiste begeleiding, want dat maakt écht verschil. Bart heeft me niet alleen fysiek geholpen, maar ook mentaal; al beseft hij dat zelf misschien niet. En ja, blijf je grenzen verleggen, maar weet ook wanneer je gas terug moet nemen.”
We willen Lyenne enorm bedanken voor haar verhaal! Wil jij ook je verhaal delen en daarmee anderen mensen helpen? Laat het ons weten via communicatie@roermotion.nl
