Je hoeft het niet alleen te doen
Na een zware rugoperatie, een klapvoet en het verlies van zijn busrijbewijs moest Engelbert Toonen (76) alles opnieuw leren: loslaten, aanpassen en opnieuw in beweging komen. Maar wat doe je als je lichaam protesteert, terwijl je geest nog vol plannen zit? Engelbert vond zijn weg terug, stap voor stap, met hulp van fysiotherapie, humor en een flinke dosis doorzettingsvermogen.
Elke ochtend om zeven uur zit hij achter zijn bureau. De computer staat naast het bed. Eerst de mails, dan wat regelwerk voor het bedrijf. ‘‘Niet meer met zoveel druk als vroeger hoor’’, zegt Engelbert Toonen glimlachend. ‘‘Maar stilzitten, dat is niks voor mij!’’.
Een leven lang onderweg
Engelbert is inmiddels 76, maar nog altijd even betrokken bij het familiebedrijf Toonen; een reisorganisatie en touringcarbedrijf, waar hij zijn leven aan gewijd heeft. Zijn ooms reden de bussen, zijn vader repareerde en zijn moeder zorgde ervoor dat de voertuigen er weer goed uitzagen na een hele dag rijden. Zelf begon hij niet direct in de zaak. Engelbert vertelt: ‘‘Dat mocht ik niet van mijn vader en tante, ik moest eerst maar eens ergens anders meer ervaring opdoen’’. Daar is hij hen nu heel dankbaar voor. ‘‘Mijn eerste baas nam echt de tijd om mij alles te leren en dat heeft mijn hele werkhouding gevormd.’’
Het harde werken zit diep in hem. Vroeger begon de dag om vijf uur en eindigde pas ‘s avonds laat. Nu start de dag wat later, maar nog steeds met volle inzet. Naast zijn rol in het bedrijf is hij mede-oprichter en voorzitter van de Lokale Volkspartij Roermond (LVR) en helpt hij verenigingen in de regio: ‘‘zolang ik kan bijdragen, doe ik dat’’.
En dan moet je opnieuw beginnen
Na een leven lang aanpakken kreeg zijn lichaam het steeds zwaarder te verduren. In 2010 maakte hij een lelijke val en brak hij een ruggenwervel. Engelbert kijkt terug op de operatie: ‘‘Ze hebben er in Maastricht een stang in gezet en drie wervels boven en onder de defecte wervel glad gemaakt’’. Daarna volgde een jaar lang rondlopen met een gipscorset. Het was een chauffeur uit zijn bedrijf die hem op het spoor zette van goede begeleiding. Die zei: je moet eens naar Guus Panken gaan, die weet wat ze doet. ‘‘Dat bleek een gouden tip.’’
Door de operatie was er sprake van spierzwakte in zijn benen en ontwikkelde zich een klapvoet. ‘‘Dat ding bleef hangen achter mijn andere voet en toen lag ik weer tegen de kast aan’’, legt Engelbert uit. ‘‘Sindsdien gebruik ik een rollator, vreselijk ding! Je hangt erop en dan krijg je weer pijn in je schouders.’’
Op zoek naar houvast
Toch blijft hij doorgaan. Motor en bus rijden zijn helaas verleden tijd door de operatie, maar hij vond andere manieren om plezier te halen uit het leven. Zijn elektrische gitaar staat klaar naast de bank waar een speciaal kussen op ligt zodat hij toch nog zijn hobby kan uitoefenen. Deze oplossing heeft hij zelf bedacht en onze fysiotherapeuten waren onder de indruk van de creatieve oplossing. Vroeger speelde hij in een band in Nijmegen (Touch). De tijd van de band ‘Touch’ in Nijmegen ligt achter hem, maar muziek is gebleven: het is nog steeds zijn manier om te ontspannen.
Stap voor stap vooruit
Het traject bij RoerMotion ervaart Engelbert als laagdrempelig en doeltreffend. ‘‘Mijn fysiotherapeuten Guus en Bas weten precies waar ze moeten duwen. Dan verrek je van de pijn, maar daarna voel je je meteen stukken beter’’. De behandelingen helpen hem zijn rug soepel te houden, pijn te verminderen en spierkracht op te bouwen; met nadruk in zijn benen, die mede door de klapvoet steeds zwakker werd.
Wat hem vooral aanspreekt? De combinatie van vakmanschap, humor en persoonlijke aandacht. ‘‘Met Bas, tja, dat klikt gewoon. Motor rijden, gitaar spelen… we praten veel en lachen nog meer! Maar ondertussen doet hij precies wat nodig is. Mijn rug is soepeler, ik heb minder pijn en ik kan beter bewegen. En dat maakt voor mij het verschil’’.
Niet wachten, gewoon gaan
Na alles wat hij heeft meegemaakt, van een zware rugoperatie tot het leren omgaan met een klapvoet en het afscheid nemen van dingen die hem dierbaar waren, blijft Engelbert vooral kijken naar wat wél kan.
Wat hij anderen wil meegeven? “Niet te lang wachten. Ik stel dingen vaak uit, in de hoop dat het vanzelf overgaat. Maar je moet gewoon gaan. Bij RoerMotion zit je goed, je hoeft het niet alleen te doen.”
We willen Engelbert enorm bedanken dat hij zijn verhaal met ons en jullie wilde delen. Wil jij ook je verhaal delen en daarmee anderen mensen helpen? Laat het ons weten via communicatie@roermotion.nl
